حکمرانی دانش در بازار اتکایی / اقدامات پیشنهادی برای شرکتهای بیمه

به گزارش اقتصاد ناب، گزارش EY نشان میدهد که ظرفیت بازارهای پارامتریک، ILS و captives در حال رشد است و درعین حال نیاز مبرم به استانداردهای داده، حاکمیت مدل و توافقهای تبادل داده برای مدیریت ریسک تجمعی و حمایت از تصمیم های سرمایه ای وجود دارد.
برای پاسخ به این نیاز، محورهای عملی حیاتی عبارتند از: تعریف واژگان و قالبهای استاندارد برای برگه پیشنهادی و ادعای خسارت و میزان در معرض خطر، ایجاد «ثبت مرکزی مدل» با نسخه بندی و مستندسازی فرضیات، چارچوبهای دسترسی مبتنی بر نقش و مکانیزمهای رضایت برای اشتراک گذاری داده (به ویژه در محیط های تحت FIDA و مقررات مشابه) و معماری فنی مبتنی بر API که سیستمهای قدیمی را به صورت امن به جریانهای داده بدون معطلی متصل کند. بدون این اجزا، سازمانها در مواجهه با تجمع های خطر اقلیمی یا سایبری و تغییرات سریع بازار، یا با تصمیم های ناسازگار روبه رو میشوند یا فرصتهای بازار را از دست میدهند؛ با این چارچوبها میتوان، هم شفافیت نظارتی را تأمین کرد، هم کارایی و قابلیت همکاری بازار اتکایی را افزایش داد.
دستور کار رشد بیمه های غیرزندگی: نوآوری برای مقابله با ریسکهای در حال تحول
ریسکهای در حال تحول، پیشرفتهای فناورانه و تغییرات در پویایی بازار، دستورکار رشد برای بیمه گران تجاری بزرگ و بیمه گذاران مجدد را شکل می دهند. با رشد نفوذ بیمه در بازارهای نوظهور آسیا، آمریکای لاتین و آفریقا، بیمه گذاران مجدد تقاضای متناظری را تجربه خواهند کرد. مسئولیتهای ریسک بین حامل ها، کارگزاران و شرکتهای captive (کپتیو در صنعت بیمه شرکتی است که به طور اختصاصی برای بیمه یا بازتأمین ریسکهای مالک یا گروه صاحبان آن تشکیل میشود) همچنان در حال جابه جایی است. همه طرفها نگران نرمشدن بازار هستند که حفظ روند اخیر سودآوری را دشوارتر می کند. بااینحال نشانه هایی وجود دارد که حاملها و بیمه گذاران مجدد هر دو در حال پالایش استراتژیهای قیمت گذاری خود و اولویت بندی بهینه سازی هزینه ها هستند.
سایبر یک مشکل و فرصت تریلیوندلاری
بسیاری از پیش بینی های وخیم درباره سایبر در حال تحقق اند؛ تشدید و گسترش حملات یک مسئله بزرگ برای کسب وکارها با هر اندازه و نوع در سراسر جهان است. بر پایه تحقیق Allianz، سایبر اکنون بزرگترین نگرانی رهبران کسب وکار است و برای اولینبار در سالها از وقفه کسب وکار پیشی گرفته است. مطالعات Hiscox نشان میدهد، کسب وکارهای کوچک و متوسط (SMEها) نسبت به اقتصاد یا رقابت بیش از همه نگران ریسکهای سایبری هستند. باتوجه به افزایش حجم حملات علیه این شرکتها، نگرانی آنها موجه است.
تهدیدها شدیدتر خواهند شد. بازیگران بدخواه از AI برای اجرای تکنیکهای پیشرفته تری بهره می برند که اکثر بخشهای فناوری اطلاعات در تطابق با آنها مشکل دارند. پذیرش شراکتها و اکوسیستمها، سیستمهای مبتنی بر ابر و GenAI سطح حمله را گسترش داده و آسیب پذیریهای جدیدی برای بیمه گران ایجاد می کند. درواقع مدیریت ریسک اکوسیستم بهشکلی فزاینده مرکزی برای برنامه های امنیت سایبری است. بازیگران بد از آسیب پذیری هایی که ناشی از فقداندید نسبت به زیرساختهای امنیتی طرفسوم و جریانهای داده، سوءاستفاده می کنند.
نشانه های تقاضا و نیاز بازار بسیار قوی اند و نمی توان آن را نادیده گرفت، هرچند چالشهای پیچیده مقابله با ریسک سایبری وجود دارد. اکثریت کسب وکارها، پوشش لازم (و آگاهانه خود نسبت به نیاز) را ندارند. اما عرضه فعلی محصولات لزوماً با نیازهای اکثر شرکتها همخوانی ندارد. شرکتهای بزرگ که تخصص امنیتی قوی و دید خوبی نسبت به ریسکهای خود دارند، اغلب ارزش زیادی در بیمه سایبری نمی بینند. بسیاری از SMEها احساس میکنند از بازار حذف شده اند یا قیمتها برای آنها گران است.
برخی بیمه گران درباره قابل بیمه بودن ریسک سایبری تردید دارند؛ به خاطر امکان تجمع خسارات و ریسک جنگ سایبری حمایت شده توسط دولت. اما پیشرفتهای اخیر در مدلسازی و قیمت گذاری، مایه خوشبینی است. اقدامات نظارتی مانند دستورالعمل شبکه، امنیت اطلاعات (NIS2) و قانون تاب آوری عملیاتی دیجیتال (DORA) میتوانند پذیرش بیمه های سایبری را توسط مشتریان افزایش دهند، مشروط بر آنکه بیمه گران راهکارهای نوینی مبتنی بر تجربه اثبات شده و استانداردهای نوظهور توسعه دهند.
از منظر رشد، بازار SMEهای کم پوشش باید در اولویت قرار گیرد. پیشنهاد ارزش روشن شامل محصولات مقرون به صرفه متمرکز بر خدمات پیشگیرانه خواهد بود. شراکت با شرکتهای فناوری و امنیت میتواند مدلسازی، پیشگیری و قابلیتهای تشخیص را تقویت کند، همچنین خدمات بازیابی را فراهم آورد. پوشش شکاف حفاظت سایبری آسان نخواهد بود، اما فرصتهای صعودی به بزرگی هر فرصتی است که صنعت در دهه ها داشته است.
باز کردن رشد در میان افزایش فرکانس و شدت حوادث طبیعی (NatCat)
خسارتهای سالانه ناشی از بلایای طبیعی (NatCat) به میزانی حداقل ۱۰۰ میلیارد دلار، به یک واقعیت در صنعت بیمه تبدیل شده اند. سال گذشته نشان داد که تقریباً هیچ منطقه ای از ریسکهای اقلیمی مصون نیست؛ رویدادهای مهم در اسپانیا، جزایر یونان و جنوب شرقی ایالاتمتحده نشان داد مکانهای ظاهراً کمخطر نیز آسیب پذیرند. درحالیکه آتش سوزیهای لس آنجلس ممکن است گرانترین فاجعه ای باشد که صنعت تاکنون تجربه کرده، رخدادهای با شدت متوسط نیز به طور فزایندهای تکرار میشوند و خسارات مالی جدی تری ایجاد میکنند. بههمیندلایل، بیمه گران مواجهه با رخدادهای فاجعه بار بیشتر و شدیدتر را به عنوان محرکی برای جستوجوی ظرفیت بیشتر در بازار بیمه مجدد می بینند.
حق بیمه های NatCat در حال افزایش اند. نرخهای حق بیمه به طور چشمگیری بالاتر از نرخ سال ۲۰۲۵ در فرانسه در نظر گرفته شده اند. بیمه گران در آلمان، ایتالیا، استرالیا و ایالاتمتحده نیز افزایش های مشابهی را تجربه کردهاند. چه این نرخهای بالاتر ناشی از اقدام دولت باشد یا نیروهای بازار، نشان دهنده واقعیت مالی سخت ریسکهای اقلیمی است.
در کل، ریسک اقلیمی نیازمند بازاندیشی در رویکردهای سنتی مدیریتریسک، قیمت گذاری و مدلسازی خسارت است. علاوه بر این، بیمه گران باید پیامدهای احتمالی دستورات یا مقررات دولتی، مانند اقداماتی که در ایتالیا اعمالشده را پیش بینی کنند که ممکن است آنها را ملزم به پوشش مناطق و رویدادهای پُرخطر کند. این باید انگیزهای کافی برای توسعه راهکارها و گزینه های پوشش پایدار فراهم کند.
وعده راهکارهای پارامتریک
بیمه گران تجاری و بیمه گذاران مجدد بهدنبال پوشش پارامتریک برای ارائه حفاظت به طیف وسیعتری از مشتریان هستند. بهبود در دقت و به موقعبودن داده های «پایش زمین» (برای مثال اطلاعات درباره شرایط جوی و آبی) اکنون از طریق پلتفرمها و ابزارهای سنجش از راه دور، ازجمله ماهواره ها، ممکن شده است.
دامنه کاربردهای پارامتریک در حال گسترش است. کشاورزان کوچک از پوشش پارامتریک برای بیمه محصولات استفاده میکنند و تأمین کنندگان انرژیهای تجدیدپذیر برای محافظت در برابر میزان کم تابش خورشید یا سرعت باد کمتر از حد مطلوب از آن بهره می گیرند. بانک جهانی از محرکهای پارامتریک برای فراهمکردن وجوه جهت کشورهایی استفاده می کند که در مقابل بلایای طبیعی، همچنین شیوع بیماری یا پاندمی ها واکنش نشان میدهند.Nature Conservancy و Swiss Re با هم برای تأمین مالی بازسازی صخرههای مرجانی در مکزیک همکاری میکنند که پرداختها به شدت توفان وابسته است.
جریان اصلیشدن استراتژیهای انتقال ریسک جایگزین ART، ILS، captives وMGAها
اوراق مرتبط با بیمه (Insurance-linked securities) اوراق NatCat و رویکردهای غیرسنتی دیگر برای انتقال ریسک، راهی دیگرند که حاملهای تجاری میتوانند از طریق آن رشد را باز کنند. توسعه چشمگیرcaptives وMGAها احتمالاً ادامه خواهد یافت، زیرا آنها نیازهای حیاتی بازار را برآورده میکنند و سرمایه گذاران خارجی به سرمایه سبک این کسب وکارها جذب میشوند. ادغام معاملات شامل InsurTechهای امیدوارکننده نیز یک استراتژی رشد رایج خواهد بود.
بیمه زندگی و اشاره به انتقال ریسک بازنشستگی
کسب وکار بازنشستگی شرکتی: انتقال بلندمدت از گزینه های مزایای تعریف شده به محصولات تعریف شده باعثشده افراد، مسئولیت بیشتری در رفاه بلندمدت خود داشته باشند. تعهدات در حال اجرا در ترازنامه های شرکتی (مستقیم یا غیرمستقیم) فرصتی برای بیمه گران در بازار انتقال ریسک بازنشستگی فراهم می آورد. فرصت چنین انتقال هایی با تغییرات نرخ بهره، دسترسی به کلاسهای دارایی جدید و استفاده از بیمه مجدد برای ساختاربندی بین المللی ریسک تسریع شده و در بازارهای بالغ مقیاس این فرصت به طور قابل توجهی بزرگ است.
چشم انداز نظارتی؛ پیامدها برای جریان دانش و اتکایی CRR3، FIDA و موارد مرتبط
روند کلی بهسوی نظارت سخت تر و الزامات گزارش دهی دقیقتر است، اگرچه تحولات در بازارهای مختلف نامشخص می ماند. گسستگی مقررات یک ریسک واضح برای شرکتهای چندملیتی است، زیرا حوزه های قضایی قواعد و استانداردهایی را مطابق اولویتهای خود می پذیرند. این موضوع باعث تردید می شود که آیا مقررات بیشتری در اروپا، میتواند هزینه های تطبیق را افزایش داده و سودآوری را تهدید کند. هرگونه کاهش نظارت فدرال در آمریکا که برخی تحلیلگران آن را مزیتی برای کسب وکار می بینند، ممکن است با تشدید نظارت در سطح ایالتی خنثی شود.
به طورکلی مدیران اجرایی جهانی، آمریکا را پناهگاهی با محیط کسب وکار مساعد می دانند، درحالیکه چشم انداز سیاسی تکه تکه شده در اروپا برنامه های سرمایه گذاری و نوآوری را به چالش می کشد. بازده مورد انتظار بالاتر برای برخی کشورهای اروپایی با اوضاع سیاسی نامطمئن، بدهی آنها را افزایش میدهد و میتواند فشار بیشتری بر برنامه های بازنشستگی دولتی، شکاف های پس انداز و محافظت ایجاد کند. براساس روندهای کلی، انتظار می رود فعالیت های ادغام و تملیک در آمریکا و بازارهای رشد آسیا-اقیانوسیه قوی باقی بماند.
ناظران در اروپا و انگلستان بر ثبات مالی و گزارشدهی شفافتر برای بیمه گران، همراه با حمایت از مصرفکننده و استانداردهای حریم خصوصی داده تمرکز میکنند. بیمه گران درحالحاضر خود را با الزامات AI Act و DORA تطبیق می دهند. آنها همچنین باید برای قانون دسترسی به داده های مالی ـ (FIDA) یا بیمه باز ـ که انتظار می رود مرحله بندی و آماده شوند. این قانون راه را برای اشتراک گذاری داده مبتنی بر رضایت در محصولات بازنشستگی، پس انداز و بیمه های غیرزندگی هموار می کند. همانطور که FIDA باعث گذار به سمت مالی باز و اقتصاد داده جدید میشود، پیامدهای رشد برای بیمه گرانی که میخواهند دامنه خدمات خود را گسترش دهند، پدیدار خواهد شد.
در موردCRR3: مقررات الزامات سرمایه ای ۳ (CRR3) در اروپا، از ژانویه ۲۰۲۵ اجرا شد و چارچوب احتیاطی برای بانکها و کنسرسیومهای مالی بانکی (FiCos) را تعیین کرد. مشابه توسعه Solvency II، این نتیجه ترکیبی از مشورت فنی، مشاوره مفصل و درنهایت مصالحه سیاسی است.
CRR3 ، مزایایی برای مالکیت بانکها بر نهادهای بیمه ای در دو حوزه مشخص فراهم می کند:
*برخورداری از رفتار سرمایه ای سودمند با اجازه تلفق کامل سرمایه گذاری در کسبوکارهای بیمه ای در سمت دارایی ها، همانطور که موقتاً تحت «مصالحه دانمارکی» توافق شد.
*روشن سازی در الزامات جدید که سرقفلی حاصل از تملکهای شرکتهای بیمه فرعی در ارزشگذاریهای گروه شامل میشود و بالادست به وضعیت سرمایه بانک تجمیع شده منتقل می گردد.
این چه معنایی دارد؟ اکنون مزیت واضح و ممتدی برای بانکهایی که دارایی های بیمه ای دارند، وجود دارد که برای برخی تحلیلگران شبیه ایجاد میدانی رقابتی نابرابر است. باتوجه به عملکرد عملیاتی کسب وکارهای بیمه ای در مقایسه با بانکها، ممکن است یک انگیزه قانع کننده برای بانکها وجود داشته باشد تا کسبوکارهای بیمه ای را به عنوان بخشی از تلاش استراتژیک گسترده تر برای افزایش ارزش بانک تملک کنند.
آشکارترین تأثیر کوتاهمدت، نیاز به بازنگری در شراکت های استراتژیک بین بانکها و بیمه گران است. بانکها ممکن است بهسمت یکپارچه سازی عمودی با خرید سهام شرکا، تملک ظرفیتهای عملیاتی یا ساخت عملیات جدید حرکت کنند. ارزیابی کامل ریسکها و فرصتهای مرتبط با این گزینه ها، نیازمند توجه مدیران بیمه در اروپاست. درحالیکه مزیت سرمایه ای در ایجاد FiCoها روشن است، پیونددادن ریسکها بین کسب وکارهای بیمه و بانکی باید در چارچوب تأثیر بر ریسک سیستمیک گسترده تر و تحریفات احتمالی بازار، مورد ارزیابی قرار گیرد.
جهت دهی استراتژیک سازمان حول داده
استراتژیهای داده، باید به روشنی با استراتژیهای کسبوکار پیوند بخورند و تعادلی بین ساختن بنیادهای لازم (مانند زیرساخت، حاکمیت، استانداردهای کیفیت)، توسعه قابلیتها و موارد کاربردی که ارزش نزدیک مدت تولید میکنند، برقرار کنند. نقشه راه باید همچنین موارد زیر را در نظر بگیرد:
- آماده سازی سازمان برای بهره گیری از قدرت AI و دیگر فناوریهای پیشرفته
- ساختن محیط IT و زیرساخت داده مقاوم، انعطاف پذیر و آماده آینده
- استقرار مدلهای حاکمیت و چارچوبهای کنترلی مناسب برای فرآیندهای کاملاً خودکار تا کیفیت تضمین و اعتماد ساخته شود
- تغییر ذهنیت مدیریت بهسوی پذیرفتن داده، بهعنوان عامل اصلی ایجاد ارزش کسب وکار
- استفاده از محرکهای نظارتی برای اداره کسب وکار به شیوه موثرتر
رهبری در بالاترین سطوح سازمان تضمین میکند که سرمایه گذاریها و آزمایش های AI بهصورت راهبردی اولویت بندی شده و آزمایشهای موفق به سرعت مقیاس بندی شوند. برخی عملکردها (مثلاً حاکمیت و تخصیص منابع) بهتر است به طور مرکزی برای کل سازمان مدیریت شوند تا همراستایی استراتژیک میان ابتکارات AI در واحدهای مختلف کسب وکار حفظ شود. مجموعه داده ها و ابزارهای جدید، باید عناصر اساسی برنامه ریزی راهبردی باشند. تصمیم هایی که آثار گسترده دارند، نباید در داخل توابع مجزا گرفته شوند، بلکه باید به صورت هماهنگ اتخاذ شوند تا پیامدهای ناخواسته در سراسر کسب وکار کاهش یابد.
اقدامات پیشنهادی برای شرکتها:
- اطمینان حاصل کنند که نقشه راه داده سازمان، اهداف استراتژیک کسب وکار و استانداردهای کیفیت، دسترسی و حاکمیت را دربرمی گیرد
- یک خط محصول یا یک جغرافیا را برای هدایت اتوماسیون کامل کل زنجیره ارزش و تجربه مشتری انتخاب کنند
- ساخت نمونه های تجاری لایه ای برای راهکارهای AI و داده بازارمحور و پشت صحنه، شامل کاهش هزینه ها، افزایش بهره وری و درآمد جدید از نوآوری
- مجموعه دادههای غنی تر را برای بازطراحی فرآیندهای تصمیم گیری در هر سطح کسب وکار وارد کنند
- اولویت دهی موارد کاربرد AI که فرآیندهای انسان در حلقه ایجاد میکنند و نقشهای مشخصی را تقویت میکنند
- شناسایی سیستمهای قدیمی برای «wrappering» با APIها تا اتصال ایمن و بلادرنگ با شرکای خارجی و جریان



